tag:blogger.com,1999:blog-53368574446210527412012-02-16T10:25:18.552-08:00ترجمه های یاشار احد صارمی از ادبیات معاصر دنیا وYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-57400438974642435752008-09-18T15:55:00.001-07:002008-09-18T15:58:09.876-07:00<hr /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMmctfWRWNI/AAAAAAAADmM/4mYoy3gJdyc/s1600-h/Cesare+Pavese.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMmctfWRWNI/AAAAAAAADmM/4mYoy3gJdyc/s400/Cesare+Pavese.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244895546372610258" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(102, 102, 102);"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Verrà la morte e avrà i tuoi occhi</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Cesare Pavese</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">___________________</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 102, 0);"><span style="color: rgb(204, 153, 51);">چزاره پاوزه</span> </span></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">مرگ خوآهد آمد با چشم‌های تو</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">خواهد آمد مرگ با چشم‌های تو</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">همین مرگ</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">که از کله ی سحر تا دسته‌ی شب</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ما را همراهی می‌کند</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">کر و بی‌خواب ،</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> ه</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">مثل یک پشیمانی کهنه یا ادایی کودن</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">چشم‌های تو حرف مفتی خواهند بود</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">گریه‌ای ساکت</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">سکوتی که هر صبح می بینی‌اش</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">وقتی</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">تنهای تنها</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">طرف آینه نزدیک می‌شوی</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">آه ای امید ارجمند</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">آن روز ما هم خواهیم دانست</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">که همه همه همه زندگی تویی</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">هیچ و هرگز هم .</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">برای هر کسی مرگ قیافتی دارد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">مرگ</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">با چشم‌های تو</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">خواهد آمد.</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">مثل زدودن لکه‌ای</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">همین گونه که آینه نشان می‌دهد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">صورت مرده دوباره پیدا می‌شود</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">انگار که به صدای لب های خاموش گوش می‌دهد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ما هم در گرداب فرو خواهیم رفت</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ساکت و خاموش !</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> ه</span><br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0);">______<br /></div><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:130%;" ><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Verrà la morte e avrà i tuoi occhi</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:130%;" >Cesare Pavese</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Verrà la morte e avrà i tuoi occhi</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">questa morte che ci accompagna</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">dal mattino alla sera, insonne,</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">sorda, come un vecchio rimorso</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">o un vizio assurdo. I tuoi occhi</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">saranno una vana parola,</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">un grido taciuto, un silenzio.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Così li vedi ogni mattina</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">quando su te sola ti pieghi</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">nello specchio. O cara speranza,</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">quel giorno sapremo anche noi</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">che sei la vita e sei il nulla</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Per tutti la morte ha uno sguardo.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Verrà la morte e avrà i tuoi occhi.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Sarà come smettere un vizio,</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">come vedere nello specchio</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">riemergere un viso morto,</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">come ascoltare un labbro chiuso.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Scenderemo nel gorgo muti.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">_____________</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-5740043897464243575?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-45509028735154355462008-09-11T19:24:00.001-07:002008-09-11T19:26:44.621-07:00<hr /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMRH4mgjJ2I/AAAAAAAADj8/UeNzw0V1KuQ/s1600-h/Frank+O%27Hara%3B+Southampton,+Long+Island%3B+1962.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMRH4mgjJ2I/AAAAAAAADj8/UeNzw0V1KuQ/s400/Frank+O%27Hara%3B+Southampton,+Long+Island%3B+1962.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243394903901415266" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 204, 204);">Frank O'Hara; Southampton, Long Island; 1962</span><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204);">Photograph by John Gruen </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">_________________</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-size:130%;" >Farsi: Yashar A. Sarami</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 102, 0);">شعر ( لآنا تورنر افتاد )</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span></span><br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 102);font-size:180%;" ><a href="http://www.english.uiuc.edu/maps/poets/m_r/ohara/ohara.htm" alt="Frank O'Hara" blank="">فرانک اُوهارا</a></span><br /></div><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">افتاد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">لآنا تورنر افتاد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">داشتم رانندگی‌ می کردم و نا گهان</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">باران زد و برف</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">تو گفتی تگرگ بود</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ولی تگرگ این طوری مثل بامبول سفت می زند به سرت</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">نه</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">برف بود و باران که می بارید</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">عجله داشتم که زود به محل قرار برسم و تو را ببینم</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ولی ترافیک داشت عین آسمان ادا در می آورد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">که منِ بی خبر یک دفعه چشمم به تیتر اخبار افتاد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">لآنا تورنر افتاد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">در هالیوود اثری از برف نبود</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">در کالیفرنیا باران نمی‌بارید</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">من</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">اصلا</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">کار و خوره‌ام این است که در میهمانی‌ها باشم</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و خیلی هم بچه وحشی و خفن</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ولی راستش</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">هیچوقت نیافتادم</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">اوه</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">عاشقتیم لآنا تورنر بلند شوو .</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span><br /></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMRPwsCbaMI/AAAAAAAADkE/Pdwrznl2e8E/s1600-h/Lana+Turner+has+collapsed.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SMRPwsCbaMI/AAAAAAAADkE/Pdwrznl2e8E/s400/Lana+Turner+has+collapsed.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243403564039760066" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://www.frankohara.org/images/sound.gif" width="11" height="10" /><a style="color: rgb(204, 204, 204);" href="http://www.frankohara.org/fohaudio02/poemlana.html" class="smalllinks" target="blank">Poem (Lana Turner has collapsed!)</a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">_____________</span><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-4550902873515435546?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-51522261766583576332008-07-19T23:48:00.000-07:002008-12-10T01:43:36.133-08:00<hr /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SILbzmmqqgI/AAAAAAAAB7k/UwbN2CwtAiw/s1600-h/billy+collins.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5224980197285734914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SILbzmmqqgI/AAAAAAAAB7k/UwbN2CwtAiw/s400/billy+collins.jpg" border="0" /></a> <div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(204,153,51);font-size:130%;" >Litany</span><br /><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(153,153,153)">Farsi:Yashar Ahad Sarami</span><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><br /><br /><span style="COLOR: rgb(102,102,102)">Foto: </span><a style="COLOR: rgb(102,102,102)" href="http://rosmayou.com/rosMayou.html" target="blank">RosMayo</a><br />__________________<br /><br /><span style="COLOR: rgb(204,204,204);font-size:130%;" >بیلی کالینز</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(204,102,0);font-size:180%;" >دعای شامگاهی<br /><br /></span><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><span style="COLOR: rgb(192,192,192);font-size:130%;" >تو نانی و چاقو<br />گیلاس بلوری و شرابی تو<br />شبنمی تو روی چمنزار سپیده ی صبح<br />چرخِ سوزانِ خورشید<br />روبند سفید نان پزی<br />و پرواز ناگهانیِ پرنده های مرداب<br /><br />نه نگو، تو باد وزان باغ نیستی<br />زرد آلو های روی میز<br />یا قمار خانه<br />و البته تو حتی این هوای عطرِ کاجی هم که نه ، نیستی<br />اصلا امکان ندارد که تو این هوای کاج عطری باشی<br /><br />حالا اگر بگویی که بله ماهی زیر ُپلم ، خب یک چیزی، ممکن است<br />یا کبوتری روی سر ژنرال<br />ولی مثلا مزرعه آفتابگردان در یک غروب باشی !!! نه دیگر ، نیستی .<span style="COLOR: rgb(51,51,51)">ه</span><br /><br />اگر یک نگاه سریع به آینه بیندازی<br />دستت می اید که نه پوتین های آن گوشه هستی<br />و صد البته نه آن قایقی که آنجا در قایق خانه دارد خُرخُر می کند<br /><br />شاید برایت جالب باشد که بدانی<br />یعنی در باره ی این چیزهای تجسمی دنیا که حرفش را می زنیم<br />خود من مثلا صدای چکه چکه های بارانم روی سقف<br /><br />یک زمانی برای خودم ستاره ی دنباله دار هم بوده ام<br />روزنامه ی تا خورده یِ معلق توی کوچه<br />و سبد پر از بلوط روی میز آشپزخانه<br /><br />ماهِ حوالیِ درخت ها هم هستم<br />فنجان آن زن پیر هم ، آفرین درست حدس زدی<br />حالا دلت شور نزند، نه نانم من و نه چاقو<br /><br />هنوز که هنوز است تو هم چاقویی هم نان<br />تو اصلا همیشه نان و چاقو خواهی بود<br />بله، حتی آن گیلاس بلوری و شراب هم که اوهوم.<span style="COLOR: rgb(51,51,51)"> ه</span><br /></span><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">___________________</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-5152226176658357633?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-31527846518212734472008-07-18T15:37:00.000-07:002008-12-10T01:43:36.282-08:00<hr /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SID5TeGVtvI/AAAAAAAAB6w/-Eq1SMHVTsg/s1600-h/ryan1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5224449680642258674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SID5TeGVtvI/AAAAAAAAB6w/-Eq1SMHVTsg/s400/ryan1.jpg" border="0" /></a><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><span style="font-size:130%;color:#cccccc;">کِی رایان ملک الشعرای آمریکایی ، شاعری که در کالیفرنیا زندگی می کند و مشهور و مشعور به شعرهای خیلی شخصی و خصوصی ست.</span><span style="color:#333333;">ه</span><br /></span></div><p align="center"><br /><br /><embed src="http://www.dailymotion.com/swf/x5wcrz" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true"></embed> </p><div style="COLOR: rgb(102,102,102); TEXT-ALIGN: center"><a href="http://www.dailymotion.com/video/x5wcrz_the-poets-view-kay-ryan_shortfilms" target="blank"><span style="font-size:100%;color:#c0c0c0;">The Poet's View-- Kay Ryan</span></a><span style="font-size:100%;color:#c0c0c0;"><br /></span></div><div style="COLOR: rgb(102,102,102); TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:100%;color:#c0c0c0;">Video sent by </span><a href="http://www.dailymotion.com/Academy_of_American_Poets" target="blank"><span style="font-size:100%;color:#c0c0c0;">Academy_of_American_Poets</span></a></div><p></p><p><span style="font-size:100%;color:#cccccc;">Transcript</span></p><p style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;color:#cccccc;">I wrote this—well, I'm sure that I was thinking that I had made a lot of very stupid decisions in my life and that I was now suffering the consequences of them having all piled up and come home. This was a very personal poem, I'm sure, when I wrote it, although I like to write personal poems in such a way that nobody has to know that.</span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="color:#cccccc;"></span></div><p style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;color:#cccccc;">"The chickens are circling and blotting out the day." Now that's a really funny thing to say. You know, somebody has written me a letter and told me: "I love your poem 'Home to Roost' but you should know we raise chickens, and you need to know chickens don't really fly."</span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="color:#cccccc;"></span></div><p style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;"><b><a href="http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/20197"><span style="color:#cccccc;">Home to Roost</span></a></b><span style="color:#cccccc;"><br /><br />The chickens<br />are circling and<br />blotting out the<br />day. The sun is<br />bright, but the<br />chickens are in<br />the way. Yes,<br />the sky is dark<br />with chickens,<br />dense with them.<br />They turn and<br />then they turn<br />again. These<br />are the chickens<br />you let loose<br />one at a time<br />and small—<br />various breeds.<br />Now they have<br />come home<br />to roost—all<br />the same kind<br />at the same speed.</span></span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="color:#cccccc;"></span></div><p style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;color:#cccccc;">Carol and I were reading the paper on Sunday morning in bed, and Carol is reading the funnies, and she says in this stricken or awed or something tone, she says: "Kay, read this out loud" and she passes me the funnies. I start reading this cartoon and it is <i>Boondocks</i> and in it, the little brother, who wants to get his bit of the action now and is complaining is smacked down by his big brother, Huey, who uses my poem "Patience" in this cartoon. It was just astonishing. He says: "You know, a poet named Kay Ryan once said, 'Who would have guessed it possible that waiting is sustainable—a place with its own harvests. Or that in time's fullness the diamonds of patience couldn't be distinguished from the genuine in brilliance or hardness.' What do you think that means?" Huey asks Riley. Riley answers: "It means you're a nerd and poetry is stupid."</span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;"><br /><br /><br /><span style="color:#cccccc;"></span></span></div><p style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:times new roman;" ><span style="font-size:100%;"><span style="color:#cccccc;">From </span><a onclick="javascript:urchinTracker('/internallinks/poetsview_teaser_ryan');" href="http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/17029"><i><span style="color:#cccccc;">The Poet's View: Intimate Profiles of Five Major American Poets</span></i></a><span style="color:#cccccc;">. Copyright © 2008 by the Academy of American Poets. </span></span></p><div style="TEXT-ALIGN: center">_____________________<br /></div><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3152784651821273447?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-16927170788916317102008-06-20T15:06:00.000-07:002008-12-10T01:43:37.510-08:00<hr /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SFwamT0gHjI/AAAAAAAABNQ/fgvuw6gnGxk/s1600-h/JCAgrey652.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214071714046025266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SFwamT0gHjI/AAAAAAAABNQ/fgvuw6gnGxk/s400/JCAgrey652.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><br /><p style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">خورخه‌ کارِه‌را آندراده / اکوادور</span><br /></span><br /><span style="font-size:100%;color:#666666;">1902 - 1978</span><br /><br /><span style="color:#c0c0c0;">FARSI: YASHA A. SARAMI<br /></span><span style="color:#996633;">_____________________________</span></p><br /><p style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">هیچ</span></p><br /><p align="right"><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#c0c0c0;">در کتابفروشی‌‌ها هیچ کتابی‌نیست<br />در کتاب‌ها هیچ کلمه‌ای<br />در کلمه‌ها هیچ جانی :<span style="color:#333333;">ه</span><br />پوسته‌ای و همین. <span style="color:#333333;">ه</span><br /><br />در موز‌ه‌ها<br />در اتاق‌های انتظار<br />بوم‌های نقاشی و ماس ماسک‌های آویزان<br />در مدرسه‌ها<br />فقط ضبط و کپی‌برداری از وحشی‌ترین رقص‌ها<br /><br />در دهان‌ها تنها دود و همین<br />دورها در چشم‌ها<br />و در هر گوشی صدای طبل<br />خمیازه‌ی صحرا در سر<br /><br />هیچ چیزی ما را از دست کویر نمی‌رهاند<br />هیچ‌چیزی نجاتمان‌ نمی دهد از دست طبل<br />کتاب‌های رنگی صفحه‌هایش را می‌بُرد<br />پوسته‌ای پر از هیچ . <span style="color:#333333;">ه</span><br /></span><br /><br /></p><p align="center"><span style="color:#666600;">__________________<br /></span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-1692717078891631710?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-47387757257949535072008-06-20T11:09:00.000-07:002008-12-10T01:43:37.659-08:00<hr /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SFVe10EevWI/AAAAAAAABMI/roN5JuJvonU/s1600-h/bodhidharma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212176422354730338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SFVe10EevWI/AAAAAAAABMI/roN5JuJvonU/s400/bodhidharma.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><br /><span style="color:#ccffff;"><span style="COLOR: rgb(0,153,0);font-size:180%;" >آن اصلِ اصل</span><br /></span><br /><span style="color:#ff6600;">_____________________</span><br /><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: right"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#c0c0c0;"><span style="font-size:130%;">روز ی از روزها قویشان دراز کشیده بود. وقتی که شاگردش یانگ شان هویی جی از در در آمد قویشان جخ غلتی زد و رو به دیوار خوابید.یانگ شان گفت من شاگرد توام استاد. راحت باشید. قویشان از جایش برخاست و یانگ شان تا خواست از داستان خارج شود. قویشان صدایش کرد: هویی جی هویی جی .یانگ شان برگشت .قویشان گفت بیا گوش بده به این رویای پیر معبدی. یانگشان سرش را پایین تر آورد تا صدا را بشنود. قویشان گفت : رویای مرا به زبان بیاور. به من نشان بده ببینم چطوری این کار را می کنی؟ یانگ شان رفت و طشت و حوله آورد.قویشان دست و صورتش را شتست و نشست.در این حین و حال جیانگ یانگ وارد شد. قویشان گفت : من داشتم با هویی جی گفتگوی درونی می کردم. چیز ساده ای نیست می دانی ؟ چیانگ یانگ گفت : صدایت را شنیدم.قویشان گفت : حالا تو امتحان کن ببینم. جیانگ یانگ رفت و یک کاسه چای برای استادش دم کرد و آورد. قویشان آهی کشید و دعایشان کرد و گفت شما دو شاگرد حتی از مراحل شاری پوترا و مائودگال یایانا هم گذشته اید.</span><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"><span style="font-size:130%;color:#333333;">م</span></span><br /><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"></span></span><br /><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"></span><br /><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"></span><br /><span style="color:#ffffcc;"><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"><span style="COLOR: rgb(51,153,153)"><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: rgb(102,102,0)">کتاب گفتمان دارمایی ، نوشته ی جان دایدو لوری ، رُشی با چشمهای دارما ، اصل 61 . فارسی : یاشار احد صارمی</span> </span></span></span><br /></span><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"><span style="COLOR: rgb(51,153,153)"></span></span></div><span style="COLOR: rgb(255,255,255)"><span style="COLOR: rgb(51,153,153)"><div style="TEXT-ALIGN: right" align="left"></div></span></span><div style="TEXT-ALIGN: center" align="left"><br /><br /><span style="color:#cccccc;">Dharma Discourse by John Daido Loori, Roshi<br />True Dharma Eye, Case 61<br />Guishan Exploring Spiritual Powers<br /><br />Featured in Mountain Record 23.1, Fall 2004<br /><br /></span><br /><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="color:#ff6600;">____________________<br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-4738775725794953507?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-1591468900249978712008-05-20T20:27:00.000-07:002008-12-10T01:43:37.873-08:00<hr /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SDHJza1oB2I/AAAAAAAABHQ/OwXMh3DMYMQ/s1600-h/img.php.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SDHJza1oB2I/AAAAAAAABHQ/OwXMh3DMYMQ/s400/img.php.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202160929804388194" border="0" /></a><p> </p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 255, 255);font-size:130%;" >سو</span><span style="color: rgb(204, 255, 255);font-size:130%;" >جاتا پات<br />متولد احمد آباد، هندوستان<br />۱۹۵۶</span><br /><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-size:130%;" >فارسی: یاشار احد صارمی</span></p><p style="text-align: center;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</p><br /><p> </p><p style="text-align: right; color: rgb(153, 153, 153);"><span style="font-size:180%;">در جستجوی زبانم</span></p><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-size:130%;">تو<br />از<br />من<br />می<br />پرسی<br />منظورم چیست<br />که می گویم<br />زبانم<br />را گم کرده‌ام.<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />من از تو می‌پرسم<br />چکار می کنی اگر در دهانت ببینی<br />اِ دو تا زبان ؟<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />و آن اولی را گم کرده‌باشی، زبان مادری را<br />و<br />آن دیگری<br />را<br />راست و درست<br />ندانی<br />زبان بیگانه‌ را.<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />درست بر خلاف چیزی که فکر کرده بودی<br />نه<br />نمی توانی از هر دو یکجا استفاده کنی.<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />حالا اگر جایی زندگی کنی که مجبور باشی به زبان بیگانه حرف بزنی<br />زبان مادریت می پوسد<br />می‌پوسد و می میرد در دهانت<br />که دیگر باید این طوری تفش کنی بیرون<br />من<br />خیال<br />می کردم<br />که<br />تف تف ش<br />کرده‌ام<br />ولی<br />وسط شب<br />خواب<br />می دیدم<br />که</span></p><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >مونی هات‌تو<br />کی<br />آکی جیب<br />آکی پاشا<br />مِ تونکی آکی چه<br />پارانتو راتره سُپ ناما ماری پاشا پاچی آوا چه<br />فول‌نی چِم ماری پاشا ماری جیب<br />موتاما خیلی چه<br />فونلی چِم ماری پاشا ماری جیب<br />موتاما پاکی چه<br /></span><span style="font-size:130%;"><br />از نو می‌روید.<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />سُر و مُر و قلمبه<br />دراز و بلند ،<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br />خیس و لزج<br />با رگ‌هایی قوی و جوشان<br />آن زبان دیگری را این طوری می گیرد<br />و گره گره‌ش می زند<br />غنچه‌های مخفی یواش می زنند بیرون<br />غنچه‌ها در دهانم<br />ان زبان دیگر را هل می‌دهند عقب<br />هر چیزی که فکر می کردم فراموشم شده<br />فکر این که نکند نکند نکند زبان مادریم را گم کرده‌ام<br />گل می‌دهد از دهانم بیرون<br />روزهایی که می خواهم به انگلیسی فکر کنم<br />این طوری زل می زنم<br />به :<span style="color: rgb(51, 51, 51);">ک</span></span></p><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >پایلو کالو کاگ دو<br />اودتو اودتو جای، هوهوای جزآدای پوه‌چی<br />آی‌نی چانچ‌ما کاییک چی</span><span style="font-size:130%;"><br />کلاغ چیزی در منقارش دارد<br />وقتی که فکرش را می‌کنم<br /><br />می اندیشم:<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >آکاش ، سوراج</span><span style="font-size:130%;"><br />و بعد : آسمان ، آفتاب<br />نگو که خب همین هم همین است، خودم خوب می‌دانم<br />وقتی که به آسمان می اندیشم انگار به ابرهایی تاریک فکر می‌کنم<br />که<br />دارند<br />برف<br />می‌اورند.<span style="color: rgb(255, 255, 255);">م</span><br />بارش اول برف همیشه از روز شکرگزاری شروع می‌شود<br />ولی<br />وقتی<br />می اندیشی به:<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span></span></p><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >آکاش، عثمان، آآپ<br />مات‌های موتا کال‌لا کاگدا اودای<br />کاگدانای ماتهای سوراج، روج‌اِی سوراج<br />آکه‌پون وادول نِهی ، آته‌لی وارساد نِهی<br />آته‌لی آناج نِهی،آته‌لی روت‌لی نِهی<br />دالپ‌هات شاک نِهی، کای نِهی،کوچ بی نِهی<br />ماترا کاگدا ، کال آ کاگدا</span><span style="font-size:130%;"><br />آن بالا کلاغ‌های گنده در پرواز<br />بالاتر از کلاغ‌ها<br />خورشید<br />همیشه<br />خورشید<br />حتی یک دانه ابری هم نیست<br />یعنی باران یوخ<br />هوا یوخ<br />برنج یوخ<br />سبزی نه<br />نان نه<br />هیچ<br />تنها همین کلاغ‌ها<br />کلاغ‌های سیاه<br />و هنوز<br />این تفتی و گرمی هوای تیرماه</span></p><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-size:130%;">آسمان گرومپی کنی‌دیکت<br />هر<br />گز<br />هیچ<br />وقت<br />نمی تواند<br />آآکاش<br />باشد<br /><br /></span><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >چوماساما جیارای وارساد آوای<br />آکی رات آکو دی وارساد پودای ، ویجلی جِی<br />جیارای ما راسوداما گینه‌ی دیوآی روتلی وانتی<br />شاک هالاواتی<br />راویندراسان‌گیت گاتی گاتی<br />سآاونِی بولاواتی<br /></span><span style="font-size:130%;"><br />آسمان شورانگیز<br />هوس باران<br />دارد<br />می بارد<br />همه‌ی شب<br />همه‌ی روز<br />ما این نوار کتانی را توی روغن می‌گیرانیم<br />شمعهای برنزی<br />و<br />مادرم در آشپزخانه<br />مادرِ من<br />می‌خواند:<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /></span><span style="color: rgb(128, 128, 128);font-size:130%;" >مُون مُور مِگِر شونگ‌ای، اودای چولای دیک‌دیگونتایر پانای</span><span style="font-size:130%;"><br />نه<br />نمی‌توانم<br />صدایش<br />را<br />در انگلیسی<br />بشنوم.<span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span></span></p><div style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><p style="text-align: right; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-size:130%;">۱۹۸۸</span></p><div style="text-align: right;"><br /></div><p style="text-align: right;"> </p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">__________________</span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-159146890024997871?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-82966893831966306482008-05-20T20:17:00.000-07:002008-12-10T01:43:38.153-08:00<hr /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SBtYf4RIKyI/AAAAAAAABFw/qqjCYku_gDs/s1600-h/billy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195843899805412130" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/SBtYf4RIKyI/AAAAAAAABFw/qqjCYku_gDs/s400/billy.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-size:130%;" >بیلی کالینز<br /><br />فارسی : یاشار احد صارمی</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">___________________</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 204, 255);font-size:180%;" >سکوت</span><br /></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><p><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">دیگر زمانش رسیده بگو، هر چیزی که دل تنگت می‌خواهد</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">اتاق یواش و ساکت است</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">پنکه‌ی وِزوِزی هم خاموش</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و دختری که نوک مداد را تِق تِق روی میزش می زد رفته است.</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">پس بگو به چه فکر می کنی</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">دلمان می‌خواهد صدای برگهای تو را بشنویم</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">صدای به هم نخورده‌ی جعبه ی ابزارت را</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ترانه‌هایت را از تنهایی</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ترانه‌هایت را از اندوه</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">قطارها بی حرکت روی ریل ها</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">کشتی ها لنگر انداخته‌اند در بندر</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">سگ ها سرشان را بلند می کنند</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و خداها پایین را می نگرند از بالون هاشان</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و شهر هیس و آهسته!</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و هر کسی اینجا همزادی دارد.</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">از والدینت بگو _ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">از پدرت پشت فرمان ماشین</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">از مادر بی رحمت سرِ شیر آب</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">بگو ما هم بدانیم از آن همه ابر که دیده‌ای، از همه ی درختان .</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">امشب شعرت را که با خودت آورده‌ای برایمان بخوان</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">اقیانوس ایستاده و دیگر اینجا و آنجا در تلو تلو نیست</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">حتی بتهون هم</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">در وان مرگش می نشیند</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">و سمعک سردش فرو رفته در یکی از گوشهاش. </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">م</span><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">_________________</span> </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-8296689383196630648?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-15227950974845926172007-12-05T16:16:00.000-08:002008-12-10T01:43:39.105-08:00<hr /><br /><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139649577823710434" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/R1O0D1wrLOI/AAAAAAAAA5U/jrtMTUN7G_s/s400/rays.jpg" border="0" height="213" width="184" /> </p><p align="center"></p><h2 style="color: rgb(204, 204, 204);" align="center"><span style="font-size:100%;"><a title="Permanent Link to Do something useful, pray for rain" href="http://raysweat.wordpress.com/2007/11/26/do-something-useful-pray-for-rain/" target="blank" rel="bookmark"><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:times new roman;" >Do something useful, pray for rain</span></a></span><br /></h2><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">ّFarsi: Yashar A. Saremi</span><br /></span></div><p style="color: rgb(255, 204, 153);"></p><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><p align="right"><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:130%;" >کاری به درد بخور. دعای باران!<span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span></span></p></span><span style="font-size:100%;"> </span><p></p><p align="right"><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 0);font-family:times new roman,times,serif;" >ری سوویت‌من</span> </span></p><p align="right"><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-size:130%;" ><right><br />زیبایی درختان چه فرّار<br />انگار که از جنس خود آدمی آنها.<br /><br />باد<br />غمگین‌تر از همه<br />چقدر بی دوست<br />چقدر تنها.<br /><br />عاشقت بودم همیشه در ستایشت خیلی<br />عریان و از ته دل بود دوستت داشتنم ای<br />جامه‌ی عروسی‌ات را به من دادی<br />پسرت را به من<br />در پیچ پیج گیسوانت<br />فصل‌ها را به من<br /><br />ما در قاپ چندی از اندیشه‌های این و آن<br />غافل، خودمان خیلی داشتیم در ما<br /><br />عکسی از مراسم عروسیت<br />بیست سال پیش<br />تو و چند زن دیگر<br />می‌خواهی برش دار! مادرم گفت.<br />چرا که نه<br />گرفتم و با عکسی از تو در مزرعه دفنشان کردم.<br />اما امان از دست این سگِ کوپوی اوغلی<br />هی کندوکند و پسشان آورد<br />مثل خاطره‌هایی از یک زندگیِ دیگر<br />انگار که رازی در دل داشته باشند<br /><br />بی‌آبی این‌روزها در آتلانتا اقامت دارد<br />مثل ژنرال شِرمن که هی حتی ردپای خودش را تعقیب می‌کند<br /><br />آبهای عالم همه خواهند خشکید به زودی، می‌گویند.<br />هیچ کسی دیگر برای معجزه نمی‌رقصد.<br />باران هم که سرش مشغولِ کار خودش<br />مثل نوجوانی در آینه،<br />آنها تنها برای عشق می‌رقصند.<br /><br />آن بالا پرهای ریز مرغ‌ها معلق<br />این پایین واگن‌های نامرتب.<br /><br />حقیقت دنیا همین است درست در همانی که بود<br />تنها چیزی که به نظر واقعی ‌می‌آید<br />باز همین راز و نیاز‌های گریه‌الود همسایه‌ست<br />از پشت دیوار.<span style="color: rgb(51, 51, 51);">ه</span></right></span></p><p align="right"><br /><right><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></span></span></right></p><p align="right"><br /><right><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span></span></span></right></p><p align="right"><right><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);">_______________________</span><br /></span></span></right></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-1522795097484592617?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-34259859583158661952007-11-05T22:40:00.000-08:002008-12-10T01:43:39.371-08:00<hr /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rx067gHePeI/AAAAAAAAAz8/kEKbwObI8u0/s1600-h/RAY.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124316744925461986" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rx067gHePeI/AAAAAAAAAz8/kEKbwObI8u0/s400/RAY.jpg" border="0" /></a><br /><p></p><p style="color: rgb(192, 192, 192);" align="center"><span style="color: rgb(38, 94, 21);font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;" ><a title="Permanent Link to My cat and me" href="http://raysweat.wordpress.com/2007/08/22/my-cat-and-me/" target="blank" rel="bookmark">My cat and me</a></span></p><p align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Ray Sweatman</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);">رِی سوویت‌من</span><br /></span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);">Farsi:Yashar A. Sarami</span></p><p align="center"><span style="font-family:times new roman,times,serif;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><br /></span></p><p><span style="font-family:times new roman,times,serif;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><span style="font-size:130%;">من و گربه‌ام</span> </span></p><p style="color: rgb(192, 192, 192); font-weight: bold;" align="right"><span style="font-size:100%;">ب<span style="font-weight: normal;font-size:130%;" ><span style="font-family: times new roman;">عضی وقت‌ها</span><br /><span style="font-family: times new roman;">این گربه‌ی من</span><br /><span style="font-family: times new roman;">در شکوه در گلایه</span><br /><span style="font-family: times new roman;">انگار که غذایش به حد کافی نبوده</span><br /><span style="font-family: times new roman;">منهم درِکلازت را آهانی باز می‌کنم</span><br /><span style="font-family: times new roman;">که خانم برود در تاریکی قشنگ و شنگ خرناس‌هایش را بکشد</span><br /><span style="font-family: times new roman;">از دل و جان که بیفتد برود توی سبد رخت‌ها خوابش ببرد</span><br /><br /><span style="font-family: times new roman;">من، اوه من هم همه‌ی روز را در خواب می‌گذرانم</span><br /><span style="font-family: times new roman;">خیره‌می شوم به این مردم که بروبر نگاه می‌کنند</span><br /><span style="font-family: times new roman;">انگار خارجکی با آنها حرف می‌زنم</span><br /><span style="font-family: times new roman;">یا خودم را پیدا می‌کنم </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-family: times new roman; font-weight: normal;font-size:130%;" ><u>زُل کرده</u></span><span style="font-family: times new roman; font-weight: normal;font-size:130%;" > به سایه‌ها<br />که شکل می‌گیرند میان ساختمان‌ها<br />یا حس می‌کنم صدایِ شکل ‌و شمایل بِناها را<br />که شاید وجود دا یا نداشته‌باشند.</span><span style="color: rgb(102, 102, 102); font-family: times new roman; font-weight: normal;font-size:130%;" >م</span><span style="font-family: times new roman; font-weight: normal;font-size:130%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(192, 192, 192); font-family: times new roman;" align="right"><span style="font-size:130%;">و زمانی که خانم حاضر می شود بیاید بیرون<br />به او یک پرنده‌ی خیالی تعارف می‌کنم<br />او هم قایم به دهانش می‌گیرد<br />و بعد پشتم آنجا خرناس می‌کشد<br />مثل قاصدک‌های بی‌گناه در ترانه‌های اول صبح کفشدوزک‌ها<br />و بعد هر کداممان می‌رویم دنبال دوش و رویاهای خود<br />چنان و چنین و همین!</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" >م</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span></p><p align="right"><span style="font-family: times new roman;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(192, 192, 192);">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span><br /><br /><a style="color: rgb(192, 192, 192);" title="mehrdad falah" href="http://fo.persianblog.ir/" target="_blank">مهرداد</a><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> عزیز در درفت و تحریر اول این ترجمه همان زل زدن را طبق معمول نوشته بودم. ولی! دیدم چقدر آخر زل بزنم هی در زبان! بعد خب یک دفعه آن شیطان کوچک زبان این ور آن ور وِز خواند در گوشم اِ. زُل کردم به. مثل زوم کردن به! امکانات مخفی و متنی زبان. حالا این فارسی زل کردن هم دارد شاعرِ خوش ورای من !</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: times new roman;font-size:130%;" >م</span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: times new roman;">ـــــــــــ</span></span></span><span style="color: rgb(192, 192, 192); font-weight: bold;">ــــ</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(192, 192, 192);">ــــــــــــــــــــــ</span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3425985958315866195?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-14608295435869985922007-10-26T15:09:00.000-07:002008-12-10T01:43:39.549-08:00<hr /><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxgeMwHePWI/AAAAAAAAAyk/x5QRJpboXU8/s1600-h/ray+sweatman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122877780557446498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxgeMwHePWI/AAAAAAAAAyk/x5QRJpboXU8/s400/ray+sweatman.jpg" border="0" /></a><br /><p align="center"><a href="http://raysweat.wordpress.com/2006/05/25/When-trees-were-dogs-and-we-were-trees/" target="blank"><span style="font-size:78%;color:#ffffcc;"><strong>When trees were dogs and we were trees</strong></span></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ff6666;"><strong>Ray Sweatman</strong></span><br /><span style="color:#666666;">Farsi:Yashar A Sarami</span></span></p><p><p align="center">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</p><p align="right"><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;color:#ccffff;">درختان که سگ‌ها بودند و ما درختان</span><br /><br /><span style="color:#999999;"><span style="font-size:100%;">خدایان وقتی که نئشه ‌شدند<br />عینهو درختان کنار هم ایستادند<br />در هاپ‌هاپ‌هاپ عینهو سگ‌های چوبی<br />از آن‌ بالا از ابدیت.<span style="color:#333333;">م</span><br /><br />تنها کاری که از دستمان می‌آید<br />اینکه بتراشیم عشقمان را در دل‌های مشنگ.<span style="color:#333333;">م</span><br />و در تخت‌خواب به سمت خودمان غلت بزنیم<br />چه زن آنجا باشد چه نباشد.<span style="color:#333333;">م</span><br /><br />و به یاد بیاوریم زمانی را که<br />آنها، ما و ما آنها بودیم<br />و ناوا شدنی.<span style="color:#333333;">م</span></span><br /></span></p><p align="center"><br /><br />____________________<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-1460829543586998592?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-91222673078301831052007-10-26T15:04:00.000-07:002008-12-10T01:43:39.659-08:00<hr /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxvJ5wHePcI/AAAAAAAAAzs/ykkb5IPwEzk/s1600-h/27_io&amp;carver_nuovaG.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123910995070041538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" src="http://3.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxvJ5wHePcI/AAAAAAAAAzs/ykkb5IPwEzk/s400/27_io%26carver_nuovaG.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><br /><br /><a title="Raymond Carver" href="http://www.randomhouse.com/boldtype/1098/carver/poem.html" target="_blank">The Current</a><br /><span style="font-size:78%;color:#999999;">Farsi:Yasha A. Sarami</span></p><p><p align="center">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ<br /><br /><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;"><span style="color:#3366ff;">جریان</span> </span></p><p><p align="right"><span style="color:#c0c0c0;">چشم ندارند این ماهی‌ها<br />این ماهی‌های نقره‌ای که در خواب سراغم می‌آیند<br />و تخم می‌افشانند در کیسه‌ی مغز من. <span style="color:#333333;">م</span><br /><br />ولی یکی هست که می‌آید ...<span style="color:#333333;">م</span><br />سنگین ، زخمی ، ساکت درست عین بقیه<br />ایستاده همین طوری جلو جریان آب </span></p><p align="right"><span style="color:#c0c0c0;">دهان تاریکش را جلو جریان می‌بندد<br />باز و بسته انگار خود جریان شناورِ. <span style="color:#333333;">م</span><br /></span><br /></p><hr /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-9122267307830183105?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-24913847909686546762007-10-18T20:51:00.000-07:002008-12-10T01:43:40.086-08:00<hr /><a href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxlZ_wHePZI/AAAAAAAAAzA/BIXMuC-LjZQ/s1600-h/Raymond_Carver.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123225002893524370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RxlZ_wHePZI/AAAAAAAAAzA/BIXMuC-LjZQ/s400/Raymond_Carver.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;"><br /><p align="center"><span style="font-family:Arial;font-size:100%;"><span style="font-size:85%;color:#cccccc;">Fear</span></span><span style="font-family:Arial;font-size:12;"><span style="color:#cccccc;"><span style="font-size:100%;"><span style="COLOR: rgb(255,0,0);font-size:85%;" > </span></span><br /></span><a href="http://shs.westport.k12.ct.us/jwb/Collab/Fear/fear_carver.htm" target="BLAK"><span style="font-size:130%;">Raymond Carver</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span></span><span style="COLOR: rgb(153,153,153);font-size:85%;" ><span style="font-size:78%;">Farsi:Yashar A. Sarami</span></span> </p><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;"><center>___________________</center><p align="center"><span style="COLOR: rgb(153,153,153)">ریموند کاروِر<br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="COLOR: rgb(255,255,204)"></p><p align="right"><span style="font-size:130%;color:#cccccc;">ترس</span></span></span><span style="font-size:130%;color:#cccccc;"> </span><br /><br /><span style="color:#cccccc;"><span style="font-size:130%;">ترس از ماشین پلیس که می‌پیچد.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از به خواب رفتن در شب.<span style="color:#333333;"> ز</span><br />ترس از نخوابیدن.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از برگشتنِ دوباره‌ی گذشته‌ها.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از حالا در حال پرواز.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از زنگ‌های پی در پی تلفن در مرداب شب.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از طوفان‌های برقی.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از زنِ خدمتکاری که بر گونه‌اش لکه‌ای دارد!<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از سگی که به من گفتند گاز نمی‌گیرد.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از اضطراب‌!<span style="color:#333333;">م</span><br /><span style="color:#c0c0c0;">ترس از شناسایی جسدِ دوست مرده.</span><span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از بی پولی و ورشکستگی.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از زیادی، در حالی که مردم این را دیگر باور نمی‌کنند.<span style="color:#333333;">م</span><br /><span style="color:#333333;"><span style="color:#c0c0c0;">ترس از پرونده‌ های روانی</span>.</span><span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از دیر یا زود رسیدن قبل از دیگران.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از دست خط بچه‌های خودم روی پاکت‌نامه‌ها.<span style="color:#333333;">ز</span><br />ترس از مرگ زود رس آنها که وای پیش از من ، و من احساس گناه کنم.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از زندگی با مادرم در روزهای پیری‌اش ، و روزهای پیری من.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از گه گیجه‌گی.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از امروز که با نوشته‌ای غمگین به پایان برسد.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از بیداری در غیاب ناگهانی تو .<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از دوست نداشتن و دوست نداشتن به حد کافی.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از که دوست داشتن و نکند آنهایی را که دوستشان دارم مرگ آور باشند.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از مرگ.<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از عمر زیاد<span style="color:#333333;">م</span><br />ترس از مردن.<span style="color:#333333;">م</span><br />از من گفتن. <span style="color:#333333;">م</span><br /></span><br /><span style="color:#ff6666;">__________________</span><br /></span><br /><br /><br /></p><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-2491384790968654676?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-30346083764714482902007-08-06T15:30:00.000-07:002008-12-10T01:43:40.425-08:00<p dir="rtl" align="right"><strong><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="color:#666600;">نامه‌ی ۵۰۹</span> : <span style="color:#ff33ff;">به ويولت ديکنسون‌</span>.</span></strong></p><br /><p dir="rtl" align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RreiHETUnPI/AAAAAAAAAp8/FzThg1FhAfQ/s1600-h/virginia_woolf_necklace.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095719745690574066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RreiHETUnPI/AAAAAAAAAp8/FzThg1FhAfQ/s400/virginia_woolf_necklace.jpg" border="0" /></a><br /></p><br /><br /><p></p><br /><p dir="rtl" align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;color:#666699;">دوشنبه [۱۱ اکتبر ۱۹۰۹]</span></p><br /><p dir="rtl" align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Times New Roman;">ويولتِ<span style="color:#3333ff;">۱</span> من ،<br />آيا حالا در لندنی ؟<br />می‌توانم به ديدنت بيايم؟ همه‌ی ما بر گشته‌ايم .<br />حالت چطور است‌؟آدريان می‌گويد تو را امروز جايی گذرا ‌ديده‌است ولی خوب به ياد نمی آورد.‌ زنی که امروز به آدريان<span style="color:#3300ff;">۲</span> خنديد تو بودی يا يک روسپی ؟<br /><br />دوستدار تو<br />ويرجينيا استفان</span> </span></p><br /><p align="right"><span style="font-family:Times New Roman;color:#666666;">از مجموعه‌ی بورگ <span style="color:#3333ff;">۳</span> </span><br /><br /></p><p></p><p align="right"><br /></p><p dir="rtl" align="right"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>۱ - <span style="color:#ff0000;">ويولت ديکنسون</span> (<span class="chapt_body_bold"><span style="color:#3333ff;">Violet Dickinson</span></span>‌)دوست نزديک ويرجينيا (</strong><span style="font-family:Arial;color:#ffffff;"><span style="font-family:Times New Roman;color:#3333ff;"><strong>Virginia Woolf</strong></span></span><strong>). بنا به تاکيد زندگی نامه نويس و خواهر زاده‌ی ويرجينيا، کونتين بل (<span class="chapt_body_bold"><span style="color:#3333cc;">Quentin Bell</span></span>) : ويولت شايد اولين زنی بود که ويرجينيا عاشقش شد .<br />۲ـ <span style="color:#ff0000;">آدريان استفان </span><span style="color:black;">(<span class="chapt_body_bold"><span style="color:#3333ff;">Adrian Stephen</span></span>)</span> جوان ترين برادر ويرجينيا وولف</strong><br />---- </span></p><span style="font-family:Times New Roman;"><p dir="rtl" align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:lucida grande;"><strong>۳</strong> -<strong>Virginia Woolf Manuscripts: From the Berg Collection at the New York Public Library</strong><br /></span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3034608376471448290?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-52748019766257350202007-08-06T15:01:00.000-07:002008-12-10T01:43:40.646-08:00<div align="right"><span style="font-size:100%;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rrebf0TUnOI/AAAAAAAAAp0/GngYViOp8p4/s1600-h/Mirabai1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095712474310941922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rrebf0TUnOI/AAAAAAAAAp0/GngYViOp8p4/s400/Mirabai1.gif" border="0" /></a><br /><span lang="FA"><span style="color:#4a00ff;"><p class="MsoNormal" dir="center" align="right"><br /><span style="color:#ffcc99;"><span style="font-size:100%;">ترانه ی ۷۱<br /></span><span style="font-size:100%;">از شاعره و اوزان هندی : ميرآباي</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffcc99;"><br /></span></p></span></span><br /><center></center><p align="right"><br /><span style="font-size:100%;color:#cccccc;">بي صورت گرد محبوبم مرا ياراي اين زيستن نيست<br />مگر او را هنوز نداده ام هوش و تن و اين زندگي سپنج را؟<br />بيا كه زيبايي اش مرا چه جادو مي كند !<span style="color:#333333;">به</span><br />به راهش خيره مي شوم هر شب و روز<br />ميرا مي گويد اين را : <span style="color:#333333;">به</span><br />محبوب من<br />بپذير اين غلام حلقه به گوشت را<br />تنها چيزي كه اين زن از تو مي طلبد !<span style="color:#333333;">به</span> </span></p><span style="font-size:100%;"><div align="right"><br /></div><center><span lang="FA"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><p class="MsoNormal" dir="center" align="right"><br />نيايش شماره ي ۹۶ ميرآباي<br /></span><br /><span lang="FA"><span style="color:#76763e;"><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color:#cccccc;">در آي<br />به خانه ي من در آي اي خداي كيهاني<br />تن من بيماراست و پر از درد<br />جان و روان من مي سوزد<br />در آي و اين آتش پريشانگوي را پريشان كن !</span><span style="color:#333333;"> از</span><br /><span style="color:#cccccc;">من همه ي شب را در اين گريه ي بيهوده گذرانده ام<br />خواب و آرامش مرا ترك كرده است<br />و هنوز اين زندگي بي شرم و ننگين حضور دارد<br />براي من خوشبختي عطا كن<br />مرا پريشان و آواره نكن !</span><span style="color:#333333;">از</span><br /><span style="color:#cccccc;">در آي<br />در آي<br />بيا از اين در<br />و چشم مرا بر در مخواه<br />كه ميراي در بند دارد ديوانه مي شود !</span><span style="color:#333333;">از</span></span></p></center><div align="right"><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span></div><span lang="FA"><span style="color:#f90241;"><p class="MsoNormal" dir="center" align="right"><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span></p><p style="TEXT-ALIGN: left" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:lucida grande;">شاعره ي هندي ميرآباي ۱۴۹۸-۱۵۴۷</span><br /><br /></p></span><div align="right"><br /><span style="font-size:100%;"></span></span><br /></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><hr /></span></div></span></span></span></span></span><div align="right"><br /></span></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-5274801976625735020?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-30235088801114803672007-07-14T20:57:00.000-07:002008-12-10T01:43:41.623-08:00<p align="left"><img style="WIDTH: 193px; HEIGHT: 246px" height="246" hspace="5" src="http://2.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rplu7IF23XI/AAAAAAAAAls/U3L1GpEEAvs/s400/gadaaa.jpg" width="193" align="left" vspace="3" border="4" /></p><p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#003333;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#003333;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:Wingdings;color:#003333;"></span></p><p align="center"><span style="font-family:wingdings;color:#cc3333;"></span></p><p align="center"><span style="font-family:Wingdings;color:#cc3333;"></span></p><p align="center"><span style="font-family:Wingdings;color:#cc3333;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:0;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:0;"></span></p><p align="center"><span style="color:#cccccc;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><span style="color:#cccccc;">غادة السمان</span><br /></span></span></span><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff9966;">ادبیات سوریه</span><br /></span></span></p><p align="center"><span style="font-family:wingdings;color:#cc6633;">n</span></p><p align="center"></p><p><p><hr /><br /><p><p><p><p><p><p align="center"><p align="right"><span style="font-family:Wingdings;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:Wingdings;"></span></p><span style="font-size:100%;color:#000000;"><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#996600;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#996600;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#996600;"></span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;"></span></p><p align="right"><span style="font-size:78%;"></span></p><p align="center"><span style="font-size:78%;"></span></p><p><p><br /></p><p align="center"><span style="font-size:78%;"></span></p><p align="right"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:times new roman,times,serif;color:#cccccc;">ب</span><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><span style="color:#cccccc;">گو</span> <span style="color:#cccccc;">بنام الهه‌ی اندوه</span></span></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cccccc;">در قهوه‌خانه‌‌ی ساحلی می‌نشینم<br />خیره می‌شوم به کشتی‌ها که از دورها پیدا<br />و<br />این<br />تویی که با عجله<br />از قاره ی روبرو پا روی آب می گذاری می آیی<br />تا<br />با<br />هم بنشینیم<br />قهوه‌ بنوشیم.<br />مثل روزهای پیش از مردنت که عادتمان بود.<span style="color:#333333;">و</span><br /><br />هنوز که هنوزست بین من و تو چیزی عوض نشده<br />ولی عزیزم این دیدار نهانی را از دست نخواهم داد.<span style="color:#333333;">و</span><br />هر چند این و آن خیال می‌کنند<br />آن که رفته<br />دیگر بر نمی‌گردد</span></p><p align="center"><br /><span style="color:#ff6666;">______________</span></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3023508880111480367?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-74357522674225199322007-07-14T11:52:00.000-07:002008-12-10T01:43:41.814-08:00<p align="left"><img style="WIDTH: 326px; HEIGHT: 430px" height="430" hspace="1" src="http://3.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/Rpei44F23VI/AAAAAAAAAlc/5Lt4zT0n4Wc/s400/antologia_f_aguiar.jpg" width="326" align="right" vspace="3" border="0" /></p><p></p><p align="center"><span style="font-family:wingdings;color:#003333;">n</span></p><p align="center"><span style="color:#cccccc;">بی اسم<br /><br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="color:#cccccc;"><span style="font-size:100%;">فرناندو آگیلار<br /><br />پرتقال</span>.</span></span></p><p><span style="color:#cccccc;"></span><p><span style="color:#cccccc;"></span><hr /><br /><p><p><p><p><p align="center"><p align="right"><span style="font-family:Wingdings;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:Wingdings;"></span></p><span style="font-size:100%;color:#000000;"><p align="right"><span style="font-family:wingdings;color:#003333;">n</span></p><p align="right"><br /><br /></p><p align="left"><span style="font-size:100%;color:#cccccc;"></span></p><p align="left"><span style="font-size:100%;color:#cccccc;"></span></p><p align="left"><span style="font-size:78%;color:#000000;"><span style="color:#cccccc;">Portugal<br /><!-- TITULO -->Sem Título</span><span style="font-size:100%;"> </span></span></p><p align="left"><span style="color:#cc9900;"><span style="font-family:wingdings;">n</span><br /></span><span style="font-size:78%;color:#cccccc;">A Popcrete Poem</span></p><p align="left"><p align="right"><p></p><br /><p align="right"><br /></p><p><br /></p><p><p><hr /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-7435752267422519932?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-7474563297576937932007-07-12T12:11:00.000-07:002008-12-10T01:43:41.960-08:00<p align="left"><span style="font-size:100%;color:#ff9966;">Olho por olho</span></p><p align="left"><span style="color:#666666;">Eye For Eye</span><br /></p><p align="left"><span style="font-family:wingdings;">n</span><br />A Popcrete Poem</p><p align="left"><p align="right"><span style="font-family:wingdings;">n</span></p><p align="right">چشم برای چشم<br /><br />آگوستو دِ کامپُوس<br /></p><p><br /></p><p><a href="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RpZ4fYF23UI/AAAAAAAAAlU/ZLxGskHNwQ0/s1600-h/antologia_aug_campos_olho.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086385309599849794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 311px; CURSOR: hand; HEIGHT: 585px; TEXT-ALIGN: center" height="585" src="http://4.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RpZ4fYF23UI/AAAAAAAAAlU/ZLxGskHNwQ0/s400/antologia_aug_campos_olho.gif" width="311" border="0" /></a> </p><br /><hr /><br /><p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-747456329757693793?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-31108955590787493912007-06-04T13:29:00.000-07:002007-06-04T13:33:21.777-07:00<p dir="rtl"><span style="font-size:100%;color:#000033;"><strong></strong></span></p><p align="right"><span style="font-family:impact;font-size:130%;color:#ffcccc;">سه نماچامه از شاعر معاصر ژاپنی شیمیزو توشیکو</span></p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p><p><p><p align="center"><u><img alt="چشم بد" hspace="0" src="http://static.flickr.com/69/192718951_a5cea96e2b.jpg?v=0" align="baseline" border="0" /></u></p><p align="center"><u><span style="color:#cccccc;">[bad eyes]</span></u></p><p align="center"><strong><span style="font-family:impact;font-size:100%;color:#333333;"><u><span style="color:#cccccc;">چشم بد</span> </u></span></strong></p><u><hr /></u><p align="center"><strong><span style="font-family:Impact;font-size:100%;color:#333333;"></span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-family:Impact;font-size:100%;color:#333333;"></span></strong></p><p align="center"><u><img hspace="0" src="http://static.flickr.com/77/192722968_eec8aea67b.jpg?v=0" align="baseline" border="0" /></u></p><p align="center"><u><span style="color:#cccccc;">[street corner] </span></u></p><p align="center"><span style="font-family:impact;font-size:100%;color:#cccccc;"><strong><u>کنج خیابان</u></strong></span></p><u><hr /></u><p align="center"><p align="center"><strong><span style="font-family:Impact;font-size:100%;color:#333333;"></span></strong></p><p align="center"><u><img class="reflect" height="332" src="http://static.flickr.com/47/192722969_7998065654.jpg?v=0" width="400" onload="function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { function anonymous() { show_notes_initially(); } } } } } } } } } } } } }" /></u></p><p align="center"><u><span style="color:#c0c0c0;">blues for . . . </span></u></p><p align="center"><span style="font-family:impact;font-size:100%;color:#c0c0c0;"><strong><u>بلوز برای ...</u></strong></span></p><p align="right"><span style="color:#666666;"><u><span style="color:#c0c0c0;">* نماچامه را این جا من به جای شعری تصویری یا شعر نقاشی گذاشته‌ام که البته هنوز جای بحث دارد</span>.<br /></u></span></p><p align="right"><span style="color:#666666;"></span></p><u><hr align="left" color="#ff6600" size="5"></u><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3110895559078749391?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-33142492837052853472007-06-04T13:24:00.000-07:002007-06-04T13:29:05.510-07:00<p dir="rtl"></p><p dir="rtl"><span style="font-family:Times New Roman;color:background;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cccccc;">کريستين دوتره مونت در کارگاه با بارانِ</span> <span style="color:#ff3399;">صورتی رنگ</span><br /></span></strong></span></p><br /><br /><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:130%;color:#0033ff;"><u><img style="WIDTH: 199px; HEIGHT: 326px" height="326" hspace="2" src="http://static.flickr.com/70/178903704_4a75e97e9c.jpg?v=0" width="199" align="right" vspace="2" border="0" /></u></span></p><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#0033ff;"></span><u></u></span></p><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#0033ff;"></span><u></u></span></p><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#0033ff;"></span><u></u></span></p><p dir="rtl" align="justify"><u><span style="font-size:130%;"></span></u></p><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-size:130%;"><u><span style="color:#0033ff;">کريستين دوتره‌مونت</span> <span style="color:#cccccc;">،</span></u><span style="color:#cccccc;"> سال ۱۹۲۲ در شهر تِه‌ر وورِن بلژيک به دنيا آمد. بيشترين بخش زندگی‌ او در راه هنر گذشت. هميشه می‌خواست اهميت و عمق هنر را دريابد. درون‌مايه آثار او را از طريق کلمه ، شکل و نشان‌ها می‌شود فهميد و راز هنرش را درک کرد.<br />دوتره‌مونت هيچوقت نتوانست دست از بازی با کلمات و مفاهيم بردارد و از آنها دور باشد. هميشه آنها را سمت افکار و تخيل فيلسوفانه خود می‌کشاند و به نتيجه‌های شگفتی می‌رسيد. با اينکه او ساير موارد هنر را تجربه کرده بود ولی عميق ترين دلمشغولی‌اش</span> <span style="color:#ff0000;">کلمه</span> <span style="color:#cccccc;">بود.دوتره مونت شاعر بود. افکار و احساسش را توسط کاغذ به تماشا می‌گذاشت. او خالق نشانه‌های پاره و بريده‌ای بود که از نوشته‌های خوش رنگ و مزين به وجود می‌امد، که اسمش را خود او</span> <span style="color:#ff0000;">لوگوگرام</span> <span style="color:#cccccc;">نام گذاری کرد. او يکی از پايه گذاران مکتب کبری {</span><span style="color:#0033ff;"><strong>COBRA</strong></span>} <span style="color:#cccccc;">بود.محل تولد اين مکتب دانمارک می‌باشد.کبری از اسم اول اسم سه شهر مشهور درست شده‌ است، کپنهاگ، بروسل و آمستردام. کپنهاگ سر و بروسل تن و آمستردام دم اين مکتب می‌باشد. طرحی را که می‌بينيد نشان کبری ست که از کتاب کبرای، از سر تا دم ،{به قلم</span> <span style="color:#0033ff;"><strong>Virtus Schade</strong></span>- چاپ ۱۹۷۱<span style="color:#cccccc;">}گرفته‌شده است‌.<img height="206" hspace="1" src="http://static.flickr.com/52/178924916_a5e33a1fd8.jpg?v=0" width="165" align="left" vspace="1" border="0" /><br />اهم گفتار و ايده کبری را در هنر دانمارک سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ می‌شود به وضوح ديد و پيدا کرد. هنرمندان دانمارکی در اين مکتب نقش موثری داشتند و اين مکتب باعث کشمکش های درونی فروانی در آن ديار بود و در نوع خود دهن کجی اعتراضی به مکتب اصول گرای پاريسی بود که به راحتی هم پذيرفته نمی‌شد. اين مکتب آبشخور هنرمندان مستقل و باهوش تجريدی در دانمارک بعد از جنگ جهانی بود که به آنها اجازه می‌داد تا در سنت ميانه رو و معتدل دانمارکی به خلق آثار منحصر به فرد خود بپردازند.در ميان هنرمندان صاحب نام اين مکتب می‌توان از پی‌ير الچينسکی ،اِلس آلفلت ،کارل آپل،اِجلر بيل،کورنيل،کريستين دوت ره مونت ،سونجا فرلو،اسيفن گيلبرت،اسواوار گودنه‌سون،هنری هيرآپ،سی.اُ. هالتون ،آسگر جورن،اريکا اُورتواد،کارل-هنينگ پيترسون،مگس والتر سووانبرگ، و آندره اوسترلين نام برد.<br /><br />چند نمونه از کارهای کريستين دوتره‌مونت:<br /></span></span><br /></p><p dir="rtl" align="center"><u><img style="WIDTH: 430px; HEIGHT: 299px" height="299" hspace="1" src="http://www.art-memoires.com/lmter/l4345/4433_dotremont.jpg" width="430" align="middle" vspace="1" border="0" /></u></p><p dir="rtl" align="center"><span style="font-family:Georgia;font-size:180%;color:#483d8b;"><strong><u><span style="color:#ccffff;">امواج بی نهايت</span><br /></u></strong></span></p><p dir="rtl" align="center"><u><img style="WIDTH: 426px; HEIGHT: 246px" height="246" hspace="1" src="http://static.flickr.com/72/178903703_f92dcf3e49.jpg?v=0" width="426" vspace="1" border="0" /></u></p><p dir="rtl" align="center"><u><span style="font-family:Georgia;color:#666666;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ccffff;">من لوگوگرام متولد تِه‌ر وورن<br /><br />يا ترجيحا من همين حالا به دنيا آمدم.<br /></span><br /></strong></span><img style="WIDTH: 436px; HEIGHT: 306px" height="306" hspace="1" src="http://static.flickr.com/44/178903701_f2cd72094f.jpg?v=0" width="436" vspace="1" border="0" /></u></p><p dir="rtl" align="center"><u><span style="font-family:Georgia;font-size:180%;color:#cccccc;"><strong>من پرنده‌ای بر شاخه</strong></span><br /><br /></u></p><p dir="rtl" align="center"><u><img hspace="1" src="http://static.flickr.com/63/178903702_bfd6aec65d.jpg?v=0" vspace="1" border="0" /></u></p><p dir="rtl" align="center"><u><span style="font-family:Georgia;font-size:180%;color:#0000ff;"><strong><span style="color:#ccffff;">ورودی سمت چپ</span><br /></strong></span></u></p><p><hr /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3314249283705285347?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-81905501393093764462007-05-30T00:33:00.000-07:002008-12-10T01:43:42.178-08:00<p align="right"><img style="WIDTH: 165px; HEIGHT: 343px" height="343" hspace="2" src="http://1.bp.blogspot.com/__zZIBBZioAA/RiB9VZeRDXI/AAAAAAAAALo/okG1kUWDGeM/s400/tagore_long.jpg" width="165" align="right" vspace="2" border="0" /></p><p><p><p><p><p><p><p><p><p align="left"></p><p><hr /><br /><p><p><p><p><p><p align="center"><br /><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:180%;color:#ffff99;"><span style="font-size:130%;">رابین‌درانات تاگور</span><br /></span><br /><span style="font-family:Wingdings;color:#cc0000;">n</span><br /><br /><span style="color:#999999;">فارسی:<br />یاشار احد صارمی<br /><br />از کتاب:<br />Final Poems</span></p><p align="center"><span style="font-family:wingdings;color:#999999;"></span> </p><p align="center"> </p><p align="center"><p align="center"><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#cccccc;">شعرهای واپسین ۱۰<br /></span></p><p align="left"><p align="right"><p><p><p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;"></span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;"></span></p><p align="center"><span style="color:#cc0000;"><span style="font-family:wingdings;">n</span></span></p><p align="center"><p align="center"><p align="center"><p align="center"><p align="right"><span style="color:#cccccc;">گم شده‌ام وسط روزِ تولدم.<br />من دوستامو می‌خوام،<br />لمسشونو،<br />با آخرین عشقِ این دنیا.<br /><br />دل می‌دم به پیشنهادِ نهایی زندگی‌،<br />به آخرین دعای خیر آدمی.<br /><br />امروز سبدم خالیه.<br />هر چی رو که باید می‌دادم از چنته و دار و ندار، داده‌ام وُ<br />در عوض اگه چیزی بهم بِده‌ن<br />یه‌ ذره عشق، یه ذره بخشش<br />اون وقت با خودم اونارو می‌برم<br />وقتی که پامو می‌ذارم تو قایقی که می‌خواد بره به جشنِ بی حرفِ پایان.<br /><br /></span></p><p align="center"><br /><span style="color:#cccccc;">صبحِ ۶ میِ ۱۹۴۱<br /></span></p><p><hr /><br /><p align="right"><span style="color:#ffcccc;">لینکس</span>: </p><p align="right"><p align="right"><a title="Leila Farjami" href="http://leilafarjami.blogspot.com/2005/04/blog-post_18.html" target="_blank"><span style="color:#c0c0c0;">تاگور: شاعرِ رند،رندِ شاعر</span></a><br /><a href="http://ehsanabedi.com/mag/?id=-1386583091" target="_blank"><span style="color:#c0c0c0;">اشعاری از تاگور/ترجمه‌ی علیرضا بهنام</span></a><br /><a href="http://www.etemaad.com/Released/86-01-25/219.htm#19589" target="_blank"><span style="color:#c0c0c0;">گفت وگو با فريدا هيوز دختر سیلویا پلات و تد هیوز</span></a><br /><a href="http://www.golshirifoundation.org/jenam1.htm" target="_blank"><span style="color:#c0c0c0;">رمان جن‌نامه / هوشنگ گلشیری</span></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-8190550139309376446?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-31334773387278124522007-02-23T18:10:00.000-08:002007-02-23T18:13:03.592-08:00<hr /><br /><p dir="rtl" align="right"><strong><span style="font-family:Times New Roman;color:red;"><span style="color:#666600;">ادبيات روسيه</span> / <span style="color:#999999;">لاريسا ميلر</span> / فارسی از ياشار احد صارمی</span></strong> </p><br /><p dir="rtl" align="center"><img style="WIDTH: 154px; HEIGHT: 238px" height="232" alt="" hspace="1" src="http://www.russianpress.com/glas/miller.jpg" width="171" vspace="1" border="3" /></p><p align="right"><strong>بپروازيم ، ها ؟<br />چرا ؟<br />كجا بپروازيم ؟<br />معلق ، سراغِ هيچ كجاي مشخص<br />همين طوري در پي آن ابر ..<br />و نه تُنديم به جايي برسيم<br />صداي سيم ها ...<br />باد خواهد سوتيد ... و بالها ، بالها<br />از آن بالا زميني كه ما در بندش هستيم ديده مي شود<br />چه سفيد چه ساكت چه برف آلود در زمستان !<br /></strong></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align="right"><span lang="FA" dir="rtl"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><span style="color:black;"></span></strong></span></span><span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-: EN-US mso-bidi-language: FAfont-family:'Times New Roman';font-size:100%;" ><strong></strong></span></p><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: left" align="justify"><span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-: EN-US mso-bidi-language: FAfont-family:'Times New Roman';font-size:12;" ><span style="color:#006600;"><span style="font-family:Verdana;"><strong><em><span style="font-size:85%;">Larissa Miller</span></em></strong><br /></span></span><span style="font-size:85%;color:#333333;"><br /><span style="font-family:Verdana;color:#c0c0c0;">Born in 1940, <b>Larissa Miller</b> was educated at the Foreign Languages Institute in Moscow and later taught at Moscow University. A major lyrical poet, she is the author of ten books, including <i>Nameless Day</i>; <i>My Land and Home; Let's Talk about the Paradoxes of Love; Holidays, Holidays;</i>and <i>Between the Cloud and the Pit.</i> <i>Dim and Distant Days</i> (English translation published by Glas) is her book of memoirs, looking back over nearly five decades of Soviet history to her hungry but happy childhood in postwar Moscow; her coming of age as a Jewish girl in an anti-Semitic regime; and her encounters with the KGB as an English interpreter in the 1960s and again in the 1980s as the wife of the famous human rights activist Boris Altshuler. The winner of several literary prizes, she was short-listed for the State Prize in 2000.<br /><br /><br /></span><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:steelblue;">Writings by Larissa Miller available on Words Without Borders:</span><br /><strong></strong></span><a href="http://www.wordswithoutborders.org/article.php?lab=Five"><span style="font-family:Verdana;color:#cc3300;"><strong>Five Poems</strong></span></a><br /></p><br /><p><br /><p><br /><hr align="left" color="#990066"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-3133477338727812452?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-67925895307209285542007-02-23T17:53:00.000-08:002007-02-23T17:54:39.360-08:00<p align="center" /><hr /><p dir="rtl" align="left"><font color="#000000">William Butler Yeats 1865-1939</font></p><p dir="rtl"><strong><font color="#000000">شعر: ويليام باتلر ييتس<img hspace="1" src="http://blip.tv/uploadedFiles/XUXANOV-CollectionOfMarkSamuelsLasner367-926.jpg" align="left" vspace="1" border="0" /></font></strong><br />فارسی: ياشار احد صارمی</p><p dir="rtl" /><p dir="rtl"><a class="links" href="http://www.lib.umd.edu/ETC/ReadingRoom/Poetry/Yeats/drinking-song" target="_blank"><font face="Times New Roman" color="#0066ff" size="5"><strong>ترانه مستی</strong></font> </a></p><p dir="rtl" /><p dir="rtl" align="right">شراب سراغ دهان می‌رود<br />و عشق به سمت چشم‌ها؛<br />تنها چيزی که ما از حقيقت می‌دانيم<br />پيش از آنکه پير شويم و بميريم.<br />گيلاس را سوی دهانم می‌برم<br />نگاهت می‌کنم‌، و آه می‌کشم.<br /></p><p align="left"><span class="text_body1"><font face="Arial" color="#333300" size="2">Collection of Mark Samuels Lasner</font></span></p><p dir="rtl">۱۹۱۰</p><p dir="rtl" align="left"><font size="2"><font color="#0066ff"><strong><u>William Butler Yeats 1865-1939</u></strong> </font></font></p><p dir="rtl" align="justify"><font color="background">ويليام باتلر ييتس</font> شاعر و درام پرداز و نويسنده ايرلندی‌ست و يکی از نام آورترين و زبده‌ترين شاعر در ادبيات زبان انگليسی قرن بيستم است. او در سال ۱۹۲۳ صاحب جايزه ادبی نوبل شد.<br />ويليام باتلر ييتس ،۱۳ ژوئن ۱۸۶۵ در شهر <font color="background">دابلين</font> به دنيا آمد. پدرش وکيل بود و از نقاشان پيش رافائلی.در سال ۱۸۶۷ خانواده ييتس به <font color="background">لندن</font> رفته و در <font color="background">پارک بِد فورد </font>ساکن شدند. سال ۱۸۸۱ دوباره به دابلين برگشتند. شهری که ويليام جوان به تحصيل در مدرسه هنر <font color="background">متروپليتان</font> پرداخت.</p><p dir="rtl" align="left" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-6792589530720928554?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-42808097369298605542007-02-23T17:49:00.000-08:002007-02-23T17:52:41.659-08:00<p align="center"><p align="right"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="font-family:times new roman,times,serif;"><span style="color:#ff6600;">ادبیات آمریکا</span> - <span style="color:#333399;">والاس استیوینس</span><br /><br /><a href="http://www.writing.upenn.edu/~afilreis/88/stevens-13ways.html" target="_blank"><span style="font-size:130%;color:#ff6666;">از شعرهای ۱۳ نگاه به کلاغ سیاه</span></a></span></strong></span></p><p align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:85%;color:#336699;">فارسی‌: یاشار احدصارمی</span></p><p align="center"><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;color:#333366;"><strong>Thirteen Ways of Looking at a Blackbird<br /></strong></span><strong></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:100%;"><img style="WIDTH: 273px; HEIGHT: 293px" height="293" hspace="0" src="http://www.npr.org/news/images/2005/nov/29/corbis/wallace_stevens400.jpg" width="273" align="baseline" border="0" /></span></strong></a></p><p><span style="font-size:100%;"></span></p><p><span style="font-size:100%;"></span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">میان بیست و سه کوه<br />تنها چیزی که حرکت می‌کرد<br />چشم کلاغ سیاه بود.<br /></p></span><p align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:wingdings;">ئ<br /><br /></span><span style="font-family:tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">میوه سه هوش بودم<br />شبیه درختی<br />که بر آن سه کلاغ نشسته بود<br /><br /></span><span style="font-family:wingdings;">د</span> </span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">مرد و زن<br />یکی‌ست<br />مرد و زن و کلاغ سیاه یکی‌ست.<br /></p></span><p align="right"><span style="font-family:wingdings;font-size:85%;">ئ</span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">نمی‌دانم کدام یک را ترجیح بدهم‌<br />زیبایی‌نشانه‌ها را<br />یا زیبایی اشاره‌ها را<br />سوت کلاغ سیاه یا بعد از آن.<br /><br /><span style="font-family:wingdings;">د</span></span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">قندیل‌ها یخ پنجره‌های بلند را پر کردند<br />با شیشه‌های بی رحمشان.<br />سایه کلاغ سیاه<br />از آن گذشت و برگشت<br />و حوصله<br />در سایه<br />‌ طرح علت مجهول را کشید.<br /><br /><span style="font-family:wingdings;">د</span></span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">با توام مرد لاغر هدام<br />چرا به رویای پرنده طلایی فرو رفته‌ای<br />مگر نمی‌بینی<br />چگونه کلاغ سیاه در رویای تو دور و بر پاهای زنی راه می‌رود </span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;font-size:85%;">ئ</span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">لحجه‌‌های باهوشی را می‌شناسم<br />تن‌تنن‌های واضح و فاش و هویدا<br />و این را هم می‌‌دانم<br />که کلاغ سیاه در دانش من دست دارد.</span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;font-size:85%;">د</span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">وقتی کلاغ از زاویه دید دور شد<br />ردش ماند<br />روی لبه‌ یکی از دایره‌ها.<br /><br /><span style="font-family:wingdings;">د</span></span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">در باد پاییزی قیقاج کلاغ سیاه<br />بخش کوتاهی از پانتومیم</span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;font-size:85%;">ئ<br /><br /></p></span><p align="right"><span style="font-family:tahoma,arial,helvetica,sans-serif;font-size:85%;">در چشم‌انداز کلاغهایی که در نور سبز رنگ پرواز می‌کنند<br />بیداد الحان زیبای منسوخ و فراموش</span></p><span style="font-family:tahoma,arial,helvetica,sans-serif;font-size:85%;"><p align="right"><br /><span style="font-family:wingdings;">د</span></span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">رودخانه حرکت‌ می‌کند<br />انگار کلاغ سیاه در پرواز است‌.</span></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;font-size:85%;">ئ</span></p><p align="right"><span style="font-size:85%;">بعد از ظهر همه‌اش غروب بود<br />برف می‌بارید<br />و می‌رفت که برف بیشتر ببارد<br />کلاغ سیاه نشست روی شاخه درخت سدر.</span></p><p align="right"><p align="right"><span style="color:#003300;"><span style="font-family:Wingdings;"></span></span></p><p align="right"><span style="color:#003300;"><span style="font-family:Wingdings;">n</span><br /></span><span style="color:#0033cc;"><a href="http://www.rezaghassemi.org/poem_55.htm" target="_blank"><span style="color:#0033ff;">چند شعر دیگر از والاس استیونس با تر جمه سهراب رحیمی در سایت دوات</span> </a></span></p><span style="font-size:100%;"></span><hr /><br /><p dir="rtl" align="left"><span style="color:#000000;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-4280809736929860554?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-11034258021334923822007-02-23T17:43:00.000-08:002007-02-23T17:48:26.857-08:00<hr /><br /><p dir="rtl" align="right">چارلز اولسون<br />فارسی: ياشار احد صارمی</p><p dir="rtl"><p dir="rtl" align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#ff9966;"><strong>" برو / پلی بساز ... "</strong></span></p><p dir="rtl"><p dir="rtl"><p dir="rtl" align="right">برو<br />پلی بساز <img hspace="2" src="http://static.flickr.com/48/172452619_7404e06d2e_m.jpg" align="left" vspace="2" border="0" /><br />از<br />ماسه<br />روی دريا<br /><br />برو<br />نردبانی درست کن<br />از ماسه سوی بهشت<br /><br />و يک راست برو پيش خدا و پايين بيا<br />هيچوقت </p><p dir="rtl"><p dir="rtl" align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#ff0000;"><strong><span style="color:#ff9966;">اهريمن - </span>۴</strong></span></p><p dir="rtl"><p dir="rtl" align="right">" خالی‌ام . پر خواهم شد"</p><p dir="rtl" align="right"><br />" خودم را از تو پر خواهم کرد"</p><p dir="rtl" align="right">" خواهم کرد. تو<br />کسی هستی که من<br /><br />حرفش را می‌زنم. " "تو مال منی،"<br />سنگ گفت،<br /><br />سنگ باشکوه.</p><p dir="rtl" align="right"><p dir="rtl" align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#ff6666;"><strong>"بشنو دعايم را پدر..."</strong></span></p><span style="font-family:Times New Roman;font-size:180%;color:#0000ff;"><strong><p dir="rtl" align="right"><br /></p></strong></span><p dir="rtl" align="right">دعايم را بشنو پدر<br />بگذار فرشته اينجا<br />بگذار فرشته آنجا<br />بگذار فرشته همه جای من<br />بگذار فرشته بالا<br />بگذار فرشته در زير<br />بگذار فرشته هر چهار سو<br />بگذار فرشته قدم بزند<br />دور من</p><p dir="rtl" align="right"></p><span style="font-family:times new roman,times,serif;color:#003333;"><span style="font-family:Tahoma;color:#000000;"></span><p align="right"><br /><br /><br /></p></span><p align="center"><img hspace="0" src="http://static.flickr.com/60/159487257_8d6f534b86_m.jpg" align="middle" border="0" /></p><p><br /></p><p align="right"><strong><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;color:#ff6666;">عشق گپ زدنِ ...<br /></span></strong><br />عشق گپ زدنِ<br />اعضاست<br />برای یک‌دیگر<br />در کسی<br />دیگر.<br /><br /><br /><strong><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;color:#333333;"><span style="color:#ff6666;">سودا دانیشماسی دیر ...</span><br /><br /></span></strong>سِودا دانیشماسی‌دیر<br />‌اورگان لارین<br />بیر بیرلرینه<br />باشقا<br />بیریسینده.<br /></p><p align="right"><span style="font-family:wingdings;">n</span><br /><strong><span style="font-size:100%;color:#ff9966;">I</span></strong></p><p align="right">او کسی که راه می‌رود کنار خانه‌اش در سرش<br />بهشت دارد او<br />کسی که راه می‌رود کنار خانه‌اش<br />در سرش بهشت دارد او کسی که راه می‌رود<br />کنار خانه‌اش در سرش .<br /></p><p><p><p align="center"><img hspace="0" src="http://static.flickr.com/97/241006371_0dea8f54c0_m.jpg" align="baseline" border="0" /></p><p align="right"><span style="color:#ff6666;">iii</span></p><p align="right">زن گفت هر یکشنبه می زند بیرون و می‌رود کوه</p><p align="right">و این که کوه او را میگاید.<br /><br />تنها شور و شعف زن در این بود.<br /><br />هر روز هفته او تنها فرد خوشبخت قیبله.<br /><br />و این توضیحش بود، از زبان خودش، که چرا و چگونه شد که او خیلی شاد بود.<br /></p><p><p align="right"><span style="color:#003399;">از شعر دوشنبه ، ۲۶ نوامبر ۱۹۶۲. کتاب شعرهای ماکسیموس</span></p><hr /><br /><p dir="rtl"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-1103425802133492382?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-78017749603680185332007-02-23T17:40:00.000-08:002007-02-23T17:42:40.601-08:00<hr /><br /><p align="right">ادبيات معاصر آمريکا<br />مارجی پی‌يرسی<br />فارسی: ياشار احد صارمی </p><p dir="rtl"></p><p dir="rtl" align="right"><span style="color:#ff6666;"><span style="font-family:Georgia;font-size:180%;"><strong>رويای صادقه</strong></span><br /><br /></span>شده است تا به حال به کسی فکر کنی که او را پيش از اين هرگز نديده‌‌ای<br />و ناگهان با صورت دو ـ زاری‌اش<br />روز اول سال نو ‌آشنا شوی ؟<img style="WIDTH: 204px; HEIGHT: 201px" height="201" hspace="2" src="http://static.flickr.com/64/183206698_1d28c128d0.jpg?v=0" width="204" align="left" vspace="2" border="0" /><br /><br />آن شب من آن مرد را با خود به خانه بردم،<br />هنوز هم همان‌جاست.<br />هميشه با طلوع قرمز خورشيد رو به کاج‌ها برمی‌خيزد<br /><br />گاهی رويا<br />به بوته خار می‌ماند<br />شبيه ماه کامل که در آب بادبان باز‌ می‌کند<br />آن وقت می‌فهمی استخوانهامان<br />بيشتر از مغزمان می‌فهمند<br /><br />مثل بادکنک عاجی رنگ در مخمر تاريک اتاق خواب<br />بعضی وقت‌ها ما به روشنی می‌بينیم آن چيزی که نيست، ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ خودٍ همان چيز ‌است.<br /><br /></p><hr align="left" color="#666666" size="4"><br /><p dir="rtl"><a class="links" href="http://www.avrupamuzik.com.tr/html/videogaleri_wwwbombabombacom.htm" target="_blank"><strong><span style="color:#ff6666;"><br /></span></strong></a> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-7801774960368018533?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-2525680512751602032007-02-22T23:21:00.000-08:002007-02-22T23:24:47.321-08:00<p dir="rtl" align="right"><span style="color:#0033ff;">اوسيپ ماندلشتام</span><br /><span style="color:#696969;">فارسی و ترکی : ياشار احد صارمی</span><br /></p><p dir="rtl" align="right">اقيانوس‌ها را يکجا همه برداشتی و بردی <img style="WIDTH: 239px; HEIGHT: 283px" height="283" hspace="1" src="http://www.dibbuk-ensemble.privat.t-online.de/mediac/400_0/media/mandelstam_cov.jpg" width="239" align="left" vspace="1" border="0" /><br />همه اتاق‌ را.<br />روی زمين به اندازه کفش پايم تنها جايی که به من‌ دادی در محاصره ميله‌ها.<br />به کجا رسيدی؟ هيچ کجا.<br />لب‌هايم را گذاشتي،و کلمه‌های جاندارش را، حتی در سکوت.<br /></p><p dir="rtl" align="left"></p><p dir="rtl" align="left">voromezh[1935]</p><p dir="rtl" align="right"><span style="color:#483d8b;"></span></p><p dir="rtl" align="right"><span style="color:#666666;">هامی‌سينی آليب‌گتدين اوقيانوس‌ لارين<br />اوتاغين هاميسينی<br />يِر يوزونده باشماق قدر منه يِر وردين متال‌لار لا دوره لن‌ميش<br />هارا واردين سانيرسان‌؟ هیچ يِره.<br />دوداقلاريمی‌ منده بوراقدين، و جانلی سوزلرينی،ايچينده بئله سوسقون‌لوغون.<br /></span></p><p><span style="color:#483d8b;"></span><span style="color:#483d8b;"><br /></span></p><hr /><br /><p dir="rtl" align="justify"><span style="font-family:times new roman,times,serif;font-size:100%;"><strong>اوسیپ ماندلشتام و سفر شعر در زمان</strong></span></p><p dir="rtl" align="justify">دکتر زرکوب عزيز از بعضی چيزها می‌توانم چشم بپوشم. می‌توانم آنها را نداشته<img hspace="3" src="http://weblogs.elearning.ubc.ca/ebbandflow/images/funeral_boat.jpg" align="left" vspace="2" border="0" /> باشم. می‌توانم ماهها بدون ساعت راه بروم. ماه‌ها بی‌آنکه روزنامه بخوانم يا از اخبار دنيا چيزی بدانم می‌توانم نفس بکشم. ولی چيزهايی هم هستند که بی آنها زندگی من کج و تاريک و خالی و سرد می‌شود‌. يکی از آن چيزها شعر است. آن هم نه هر شعری يا سطرهايی که ادای شعر در می‌آورند. شعر يعنی از هر طرفش که نگاه کنی او را شعر ببينی. از درون و بيرونش از لحن و صدا و اجرايش. از زبان خودش. از رنگش و به قول يکی از نجيب زادگان از نفسش!شعرهايی که از دنيای ديروز و در بسته به دست ما رسيده است ما را خوشحال و عميق‌تر می‌کند. گرفتار و غمگين. کاری می‌کند. مثل حرکت ماهی فيروزه رنگی در شيشه. اين ماهی از دريا و تاريخ ديروز به دست من رسيده است. نگاهش که می‌کنم گرفتارش می‌شوم . می‌روم. راهی را که می روم با من همراهی می‌کند. دستم را می‌گيرد به حرف‌هايم گوش می‌دهد،غر می‌زند،می خندد،ضامنم می‌شود، نصيحتم می‌کند، آه می کشد، هر چه به فکر نجيب و اندر تو بيايد با من می کند. ديشب در جمع ياران خوشگوار نشسته بوديم شعر امروز را می خوانديم شعر نسل خودمان را. چشمم به اين شعرها افتاده بود. همه ما به چشم آنها می نگريستيم .آخر در چشم آنها ديده های ما افتاده بود. آنها ايلچيان و قاصدان ما از اين ديار و زمانه هستند که به ديار فردا خواهند رفت و قلب ما را در بشقاب نقره‌ای خواهند گذاشت. من صاحب سه پسر هستم رزکوب عزيز. صاحب سه آينده. شعرها هم سياق و سبک بچه‌هايمان را دارند. <span style="color:#0033ff;">اوسیپ ماندلشتام </span><span style="font-size:85%;"><strong><a class="links" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Osip_Mandelstam" target="_blank"><span style="color:#0033ff;">Osip Mandelstam</span></a></strong></span> شاعر روسی در کتاب سنگش ( شايد هم در نثرهايش) چيزی در باره شعر نوشته است:<br /><span style="color:#666666;">« در قايق تشيیع آن مرده مصری،آنها چيزهايی را که آدمی در سفر زمينی‌اش بدان نيازمندست می‌گذارند،حتی شيشه ادويه‌جات، آينه و شانه ... چراغ روزگار خاموش می‌شود، فرهنگ زمانه به خواب می‌رود، دوباره مردمانی نو پا به گيتی می‌گذارند... و همه اين گذر حمل می کند قايق ناچيز و کوچک زبان آدمی را به آغوش باز دريا آينده ،جايی که تعارف و دلسوزی و درک از روی عاطفه وجود ندارد. قساوت و دل سنگی که جای نظرها و تعارفات زمانه ما را که اغلب از روی دلسوزی و اغماض است می‌گيرد. چگونه ممکن است که اين قايق را سر و سالم به اين سفر دراز فرستاد وقتی که ما جهاز سفرش را به اندازه کافی مهيا نمی‌کنيم برای خواننده‌گانش‌(در زمان‌های دور) که برای ما خيلی بيگانه و در عين حال خيلی عزيز می‌باشند؟لپ کلام من شعر را با قايق مرده بَر مقايسه می‌کنم،هر چيزی که برای زندگی و زيستن واجب باشد بايد در اين قايق گذاشته شده‌باشد و هرگز چيزی فراموش نشده باشد!»</span></p><p dir="rtl" align="justify">دغدغه من هم اين است دکتر زرکوب عزيز. کدام شعر قايق ما را به مقصد خواهد رساند؟</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-252568051275160203?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5336857444621052741.post-42404138429603486252007-02-22T23:11:00.000-08:002007-02-22T23:15:47.535-08:00<hr /><br /><br /><br /><br /><p align="right">ادبیات حاضر آمریکا<br />فرانک اُهارا </p><p align="left"><span style="font-family:Garamond;"><a href="http://wings.buffalo.edu/cas/english/faculty/conte/syllabi/377/Frank_O" target="_blank"><span style="color:#333333;">Frank O'Hara</span></a><br /></span><span style="font-family:Garamond;">(1926-1966)</span></p><p align="right"><img style="WIDTH: 219px; HEIGHT: 219px" height="219" hspace="2" src="http://farm1.static.flickr.com/175/399504975_732025e89b.jpg?v=0" /></p><p><p><p><p><p><p><br /><p><p><p><p align="right"><span style="font-family:size=;font-size:130%;color:#ff9900;"><strong>چرا من نقاش نیستم</strong></span></p><p align="right"><p align="right"><p align="right"><p align="right">من نقاش نیستم، شاعرم .<br />چرا ؟ ترجیح می‌دادم نقاش باشم، ولی نیستم. خُب.<br /><br />برای مثال، مایک گلدبورگ<br />می‌خواست تابلویی را بکشد. سرزده سراغش رفتم.<br />"بنشین و چیزی بنوش " او<br />گفت.نوشیدم؛ نوشیدیم.چشم<br />دوختم. "ماهی ساردین درش هست."<br />"بله. درسته چیزی توش هست."<br />"اوه." خداحافظی کردیم و روزها گذشت<br />و دوباره سراغش رفتم.نقاشی<br />تمام شده‌بود.<br />"پس ساردین‌ها کوشن ؟"<br />تنها چیزی که به چشم می‌خورد<br />حروف بود، "زیادی بودن."مایک گفت.<br /><br />من ؟‌یک روز داشتم به رنگ‌ها<br />فکر می‌کردم:پرتقالی. سطری نوشتم<br />در باره پرتقالی. خیلی زود<br />یک صفحه پر شد از کلمه‌ها. خیلی می‌توانست<br />باشد،از پرتقالی نه، از<br />کلمه‌ها، از اینکه چقدر یرتقالی دردسر دارد<br />و زندگی. روزها گذشت.حتی در<br />نثر، من یک شاعر واقعی‌ام. شعر من<br />تمام شد و هنوز پرتقالی را<br />به زبان نیاوردم. دوازده تا شعر،اسم انها را گذاشتم<br />پرتقالی‌ها. و یک روز در نمایشگاه<br />نقاشی مایک را دیدم.عنوانش ساردین‌ها بود.</p><p align="right">۱۹۵۶</p><p align="center"><p align="center"><br /></p><center class="blip_description"><center class="blip_description"><center></center></center><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5336857444621052741-4240413842960348625?l=donyaliterature.blogspot.com' alt='' /></div>Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.com0